Hello Folks,
Its been a while since I wrote. Its 5th Aug 2012 today and also a Sunday which means today is the Friendship Day. We dedicate this day to all our friends, best friends, better friends, good friends, all of them. Its been almost 10 years since I heard about this day, so I am celebrating 10th year of friendship day. There been numerous occasions where all of us celebrated the time and made it the day of friends.
All friends, some are known, some are unknown and many in the mysteries of harry potter.
Its great pleasure to be with friends, and be a friend. Without friends the world would be unknown to us. Pleasure would be impossible and the seconds would have felt like years. Its been a great pleasure to carry such gems with you. Doesn't matter if they are on facebook, myspace, google+ or in your mind. Friends are necessity of life. Food, shelter, Cloths and friends are necessity of human being. Life would such without them. Best part of being a friend is teasing people around. You share infinite time with them thinking, you should have got little more time to hang around with them.
Some friends don't return your call, some don't answer, some don't reply, some don't ask, but still they are friends, they feel happy in doing that, so do we. We feel happy in calling  them, mailing them or in short asking there little bit of time to share with us. But we are happy knowing that friends are busy in their life so they don't get time to answer or reply. We are happy for them, its cool we understand the importance of time. We are friends.
Friend come with freedom, fragrance and many more.A friend is a partner, not a leader or follower. I want to share few words with you all spoken by friends.
"Aaj thoda hi paani hai nahaneke liye, chal saath main nahate hain"
Hum log ek hi ladki ko dekh rahe the, kaafi der ke baad ek bola, "Abey bas karo kitna zoom karoge"
Summer ki vacation ke baad dostose puchha, kaisa tha vacation, "Are maza nahi aaya yaar, gaaliya sunanewla koi nahi tha".
"Khopche main le usko... dete hain ekdum chakachak"

Happy Friendship Day you all..

Once upon a time my life

Here are some verses of my pencil,

Once upon a time in my life, you came wandering in my heart

Tingling and mingling through my veins, came in my brain,

You changed my eyes; I saw the different world,

You changed my ears, I heard it all yours,

When I look into your eyes, you went deeper in my heart,

Once upon a time in my life, you came wandering in my heart

Every beat was pounding, I felt the bonding,

Daisy flowers were showering, your touch was shivering,

Your smile always mesmerizing, the most alluring,

With you in my heart, the best thing in my mart,

Your hand in my hand, we build the love of sand,

Once upon a time in my life, you came wandering in my heart

Remember the rain, the beautiful pain

The breeze, the wind, the storm; all were you, yes only you,

I still remember your face, the beautiful blush race,

Your ambience in my life, thank you god for this life,

We walked, the best mile of eternity,

Once upon a time in my life, you came wandering in my heart.

ही वाट दूर जाते !!!!

Life is beautiful !

The Doomsday...

Hi,
Team India is in Australia these days getting ready for a wonderful battle on Australian soil. Those were the news 20 days before in the media. Well the news suddenly changed at on Thursday of last week, 'India has a very good chance to win the test match in Melbourne. Suddenly the news changed on Friday,'India is trying to survive against Pattinson Storm'. And on early Friday morning, 'Australians Crushed the Indians in Melbourne'. OMG what a sad way to start your morning. There was nothing more to say than a batting debacle of team India. When it comes to Melbourne, it will be a wishful thinking to expect Umesh Yadav hitting a winning run of the test, when India needed 122 runs to win. Because it will never happen.
I don't know why these things happen. When Sehwag plays, we know he will swing the bat on most of the balls with good timing. When Dravid plays, we know after 10-15 overs also shape and shine of the ball would be same because he is frustration for bowlers. He doesn't touch most of them. If you are running a full 40 yards and throw the ball asking him to play, you know you are asking for a huge favor from him. This is the other side of the coin. But Dravid is a Gem with third highest run getter in test cricket. He can play for 2 days. He had done it before and will also do it in future. A good solid defense is the test cricket.


The Aussies were way too positive in Melbourne. The only difference I could seen in both the batting line was how positive you are with your shot selection. When Hussey and Ponting were playing, they never looked under pressure. They started from 27-4. They were very positive with their shot and looked more confident in playing those shots. While when Dravid were batting, I didn't see it there. Although Dravid has one of the best foot movement in the world, he still missed those 3 balls.
Every bowler dream for such balls, an in swinging ball coming right onto stumps. Dravid while playing entirely from the crease, I think that made Hilfenhaus to come with such a wonderful ball.Asking him to play from crease. He got him 3 times in the test. He was striking on the wall and finally broke it. A small gap in bat and pad equal to volume of the ball gave him chance to sneak through it. Fantastic ball.
Same thing with God, Siddle ask him to drive on 2 full balls first he got the edge and second he drove. Its not easy to get wicket on a full length ball. But he got him both the time and now Pattinson in Sydney also. Similar way, a full length ball trying to drive and because of the movement it got the edge and went straight on stumps. A sad end or Mr Perfectionist.
I don't know whats happening with team India but I would say when # 8 player of opponent team plays well with ball and bat, team India always goes on back foot and surrenders. This happened first in England when Stuart Broad and Tim Bresnon were nightmares to Indian team.. This time its Pattinson and Peter Siddle.
I always hear it from Ganguly shouting from micro phone, Batsman has to be more positive. He has been saying that all year along. But unfortunately his words didn't reach the batsman. Well someday someone will hear it and start playing positively.
Good Luck team India.

जयोस्तुते

नमस्कार

एक छोटीशी गोष्ट लिहित आहे.. 

लग्नाची गडबड सुरु व्हती सगळीकडे , सगळे पावणे आले होते आन मंग फक्त दोनच दिवस बाकी व्हते लग्नासाठी. महिला मंडळ बांगड्या भरण्याचा कार्यक्रम सुरु व्हता. मी त्याचे फोटो काढत होतो. आई गावातल्या सर्व बायांना बांगड्या भरण्यासाठी बोलावत होती. ''मावशी चला लवकर, बांगड्या भरायला, आत्या चला, वाहिनी चला." दोन ते चार तासानंतर बांगड्या भरण्याचा कार्यक्रम संपला. पण त्या वेळात ज्या घडामोडी झाल्या त्याचे किस्से लई दिवस चालू व्हते. गावात्यला बाया बांगड्या भरण्यात व्यस्त होत्या. सर्वांना भेटून झाल्यावर मी रस्त्याच्या बाजूला उभा होतो, समोरून गावातली एक बाई बांगड्या भरण्यासाठी रस्ता ओलांडत होती. त्यांनी बहुतेक बांगड्या भरल्या होत्या आणि लग्नाचा आहेर आणण्यासाठी घरी गेल्या होत्या ... घरासमोर एक धाबा आहे, ती बाई रस्त्याच्या दुसऱ्या बाजूला चालत होती. तिने रस्ता ओलांडण्यासाठी एक पाउल उचलले पण तितक्यात मागून एका फटफटी ने तिला जोरात टक्कर मारली, सर्व जन फ़क़्त बघत होते. मी रस्त्याच्या दुसऱ्या बाजूला उभा होतो, सगळीकडे गडबड सुरु झाली. एक-दोन मिनिटात ५० लोक जमा झाले तिथे. या अपघातामध्ये फटफटी स्वार आणि मागे बसलेला माणूस दोघेही पडले. सगळीकडे एकच आरडओरड सुरु झाली. "अकसिजन झाला, अकसिजन झाला " सर्व जन त्या धाब्यावर जमा झाले. काय झाले याची उत्सुकता सर्वांना होती. सगळेजण त्या बाईकडे लक्ष्य देत होते आणि त्या फटफटी वाल्या बाबाला शोधात होते. चोप द्यायला सगळी मंडळी तयार झाली होती, एका गावातल्या बायीला फटफटी ने उडवले म्हणून सगळे लोक तापले होते. पण तितक्यात तो बाबा उठला आणि त्या बाईला म्हणत होता " तुला कई कळत नई का ग कसं चालायचं रस्त्यावर हे रे... " सगळ्यांनी जेव्हा त्या माणसाला पाहिलं तेव्हा सगळे जन चकित झाले, तेवढ्यात तात्यांनी मला सागितलं " अरे ती तर त्याची बायको हे". जगातला असा एकमेव अपघात मी माझ्यासमोर बघितला. नवऱ्याने बायकोला उडवले. सुदैवाने कुणालाही जास्त दुखापत नाही झाली. थोडीशी जखम झाली होती पण धाब्यावरच मिलिटरी ची ambulance गाडी उभी होती. लगेचच जख्मावर मलमपट्टी लावली. पण जखम थोडीशी मोठी असल्यामुळे बाजूच्या गावात जाऊन बाकीचे उपचार करायचे ठरलं . या सगळ्या घडामोडी मध्ये गाडी बसलेला दुसरा माणूस मार खायच्या भीतीमुळे पळून गेला. सगळे लोक त्याला शोधत होते, त्याला काही लागला आहे का याची चौकशी करत होते.

पण जगातला असा आगळावेगळा किस्सा मी अनुभवला म्हणून इथे लिहित आहे .

दुसरा असाच एक आगळावेगळा किस्सा

त्या दिवशी मी बाबांबरोबर मंदिरात दिवाबत्ती करायला गेलो होतो. यायला थोडा उशीर झाला. अंधार पडला होता. आम्ही घराच्या जवळ आलो, तेव्हा बघितला १०-१२ लोक तात्याच्या गाडी बरोबर खेळत होते. गाडी पडली होती आणि शिवाजी, बंडूभाऊ, बाळूभाऊ, तात्या व अजून बरेच लोक तिथे जमले होते. मी तात्याला विचारला "काय झाला तात्या". साप साप साप असंच चालू होतं सगळीकडे. बऱ्याच वेळानंतर कळले कि गाडी मध्ये साप घुसला आहे, एक दुचाकी गाडी मध्ये साप घुसण्याची बहुदा हि पहिलीच वेळ असेल. सापाचे दर्शन पहिल्यांदा भंद्याला झालं. भांद्या सायकल चे चक्कर मारत होता. संध्याकाळी तो तात्याच्या दुकानासमोर चक्कर मारत होता तेंव्हा त्याला तो साप दिसला. नंतर तात्यांनी त्याला दगड मारून मारून जखमी केला. तात्यांनी त्याला गाडीत जातांना पाहिलं. तो गाडी मध्ये मागच्या चाकामधून वर जातांना पाहिलं. झालं नंतर मग एकच हल्लाकोल माजला. आजू बाजूला सगळे माणसे जमली आणि गाडी उलटी पालटी करून बघत होती . सकाळी हाच साप नाग झाला होता. कार्तिक (दोन वर्षाचा भारत चा मुलगा ) टायर खेळत होता. गिरणी च्या बाजूला टायर खेळत असतांना त्याचा पाय चुकून सापावर पडला आणि त्या सापाने लगेचच फना उगारला. त्याच्याकडे सगळेच आ वासून बघत होते. पोऱ्या रडायला लागला जोर जोरात. अरुण, काकू आणि बरेच जन तिकडे बसले होते पण सगळे जन घाबरले होते, नागाला बघून. कार्तिक रडत होता खूप वेळ, आमची बई म्हणाली त्याचे कान फुका. मग त्याचे कान फुकून झाल्यावर त्याचा रडणं थांबला. तोपर्यंत त्या नागाचं पलायन झालं होतं गिरणी च्या मागे. दिवसभर लाईट नसल्यामुळे गिरणी बंद होती. पण संध्याकाळी लाईट आली आणि गिरणी चालू झाली. गिरणी च्या हादऱ्यामुळे नागाने तिथून पलायन केलं आणि तो दुकानासमोर आला. भंद्याने तो पाहिला आणि तात्यांनी त्याला मोटारसायकल मध्ये जाताना पाहिलं. 

बराच वेळ डोकं लढवला तरी साप नाही सापडला म्हणून सगळे म्हणले कि साप गाडीतून पळून गेला, आजूबाजूला उजेड कमी असल्यामुळे आणि गाडीच्या चाकामध्ये पण नाही सापडला म्हणून सगळ्यांनी सांगितला कि तो गाडीत नाहीये. पण तात्यांनी रेटून धरला होतं कि साप तिथेच आहे. शेवटी गाडीचं सीट उघडायचा ठरलं. पण हिम्मत होत नव्हती कुणाची, शेवटी बाळूभाऊ आणि बंडूभाऊ दोघांनी मिळून सीट उघडला आणि सर्वांनी त्या सुंदर प्राण्याला बघितलं. सीट च्या पाठीमागे मागच्या लाईट च्या बॉक्स मध्ये शांत  बसला होता. त्याला कुठ माहित होता कि त्याच्यामुळे सगळीकडे गोंधळ सुरु होता. दोन-तीन फूट लांबीचा तो साप शांतपणे बसला होता. नंतर बाळासाहेबांनी त्याला डिवचत डिवचत बाहेर काढला आणि त्याचा जीवन संपुष्टात आल. खूपच वाईट वाटलं बघतांना पण इथे इतरांचा अनुभव आणि माझी मजबुरी या व्यतिरिक्त माझ्याकडे विचार करण्यासारखा काही नव्हतं. 

ह्याप्पी निव यीयार ...इट्स इंग्लिश फेस्टिवल ऑफ द वर्ल्ड ..

जय हिंद जय महाराष्ट्र..